μνήμη – λήθη

Μνήμη : καταγραφή, αποτύπωση δρώμενων.

Οι εικόνες κυριαρχούν.  Φαίνεται ότι τα συναισθήματα συνυφαίνονται με τίς εικόνες.  Εάν ρωτήσεις κάποιον να ανασύρει από την μνήμη του την πρώτη εικόνα τού εαυτού του στην ζωή, θα φτάσει μέχρι και την ηλικία τών δύο ετών.  Η ηλικία τών δύο ετών μοιάζει το σπάνιο όριο στο οποίο μπορεί να φτάσει κανείς με μίαν μόνον ερώτηση, η οποία αποτελεί και λειτουργεί ως ειδική συνθήκη.

Ενδιαφέρον έχει η παρατήρηση ότι τα χρώματα -τα οποία έχουν άμεση σχέση με μιά εικόνα– δεν έχουν προτεραιότητα στην αφήγηση τής πρώτης εικόνας τού εαυτού.  Ούτε οι ήχοι, ούτε η γεύση, ούτε η αφή, ούτε η οσμή.  Δηλαδή, το ίχνος των υπόλοιπων αισθήσεων στην ανίχνευση τής πρώτης εικόνας τού εαυτού, δεν έρχεται πρώτο στην αναζήτηση αυτήν.  Πρέπει να δημιουργήσεις μιά δεύτερη ή και τρίτη, ή και περισσότερες ειδικές συνθήκες  -δηλαδή ερωτήσεις- για να λάβεις απάντηση.

Θα έλεγε κανείς ότι η όραση -ως αίσθηση- είναι κυρίαρχη στην διαδικασία αυτήν.  Θα ρωτούσε κανείς “Tι γίνεται στην περίπτωση τού εκ γενετής τυφλού;  Τι θα απαντήσει και πως θα αφηγηθεί την πρώτη του εικόνα στην ζωή;  Είναι κάποια άλλη αίσθηση που κυριαρχεί και με βάση αυτήν ανασύρει την εικόνα του;”.

Το ενδεχόμενο οι αισθήσεις να μην παίζουν κανέναν ρόλο σε αυτήν την καταγραφή τών δρώμενων και στην μνήμη μοιάζει παράδοξο, αλλά έχει περάσει η υποψία αυτή από την σκέψη μου.  Διότι φαίνεται ότι τα συναισθήματα είναι κυρίαρχα σε αυτήν την διαδικασία, υπό την έννοια τού βαθύτερου, τού εσωτερικότερου και “άγνωστου”, εάν μπορούμε αδοκίμως να πούμε.

“Είναι τα συναισθήματα που τροφοδοτούν την εικόνα, ή το αντίστροφο;” είναι μιά επόμενη ερώτηση.  Μάλλον συμβαίνουν και τα δυό.  Είναι η δυναμική τέτοια.  Θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον να μπορούσαμε να αποκωδικοποιήσουμε αυτή την σχέση.

Σταματώ εδώ.

__

Λήθη :  Έχει ετυμολογικό ενδιαφέρον η λέξη.  “Μαρτυράει μιά κατάσταση ή μιά διαδικασία;” θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς.  Εκ πρώτης όψεως φαίνεται να δηλώνεται μια κατάσταση.   Μπορεί κανείς να γεννηθεί μέσα σε αυτήν την κατάσταση και να μην δύναται ν’ αναγνωρίσει το “Εγώ” του, τον εαυτόν του.   Αλλά μπορεί κανείς να βρεθεί στην κατάσταση αυτή κατά την διάρκεια τής ζωής δίχως να έχει γεννηθεί εντός λήθης.  

Η λέξη σημαίνει να λησμονήσει κανείς, να ξεχάσει.  Ενδιαφέρον έχει το λατινικό “lateo”  που σημαίνει “να κρυφτώ, ή κρύβομαι”.

Ένα σχήμα και παράδειγμα που μάς παραδίδεται για την λήθη είναι το παράδειγμα τού ύπνου δίχως όνειρα.  Το παράδειγμα μπορεί να είναι μιά εξαιρετική προσομείωση, αλλά μπορεί να είναι και άστοχο για λόγους που θα επιχειρήσω να διατυπώσω σε επόμενο άρθρο.

Θα μπορούσα να πω ότι η αδυναμία να πάει κανείς πίσω από τα δύο έτη για να περιγράψει την πρώτη εικόνα τού εαυτού του στην ζωή, μοιάζει με κατάσταση λήθης, ή ανυπαρξίας παρόλο που υπάρχεις για τούς άλλους, μοιάζει να μην υπάρχεις για τον εαυτόν σου.

  

Σταματώ εδώ, καταγράφοντας ένα σχήμα :  συναίσθημα / εικόνα / μνήμη .

 

Leave a Reply, dear

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.