Μή σού λάχει

Θεοί, κι αέρας κοπανιστός.

Προσφέρουν ελέη οι θεοί. Αέρα κοπανιστό, δηλαδής και τουτέστιν. Και γι’ αντάλλαγμα λαβαίνουν αέρα κοπανιστό, επίσης. Διά τής εξ-ιλέωσης -παρακλήσεις, γαλιφιές και γλειψίματα- εξευμενίζουνται. Γελάνε τα μουστάκια τους, δηλαδής. Φωτίζουνται από χαρά τα μούτρα τους. Κι άμα βρεθείς ικέτης, σημαίνει ότι εξαντλήθηκαν οι ελπίδες και τα μέσα.

Δοκιμάζεσαι εσύ, δοκιμάζουνται κι αυτοί. Και συμβαίνουν τα εξής τινά: είτε εσύ τελειώνεις κατά το θέλημά τους (άγνωστος ο λόγος τών επιθυμιών τους, και χρειάζουνται Φρόυδ), είτε τελειώνουν αυτοί, λόγω που είναι κουφοί.

Τέλοσπάντων, θρέφουνται μ’ αέρα. Τακτικά, όμως, μασουλάνε σάρκα γι’ αμβροσία, και με νέκταρ μπεκρουλιάζουν από αίμα. Το μεγάλο θαύμα γίνεται κάθε Τετάρτη, πάντως.

Ο ανώμαλος -ο Δίας, δηλαδής και τουτέστιν- κυβερνάει τούς ουρανούς. Ο λωλοσυγχυσμένος κυβερνάει τίς θάλασσες. Ο Άδης κυβερνάει την γής, και είναι τα μάλα ευσπλαχνικός, και τα μάλα παρεξηγημένος. Μάλλον.

Decor Lines

Leave a Reply, dear

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.