Γλυκύτατόν μου τέκνον

 

Πού έδυ σου το κάλλος; 

Καταστερίστηκε μιά γειτονοπούλα. Έδωσε άγρια μάχη. Πάλεψε σαν Διγενής. Έξυπνη, ικανή, κι αγαπημένη. Και σκέφτομαι την αδελφή της, σκιά της για χρόνια και στήριγμα και συμπολεμίστρια επί 24ώρου. Έδυσε το κάλλος. Γλυκύτατον το τέκνον. Η πίκρα μεγάλη.

Μαζευτήκανε πολλά τα τελευταία έτη. Αλλά η ζωή δουλεύει σε οικείους ρυθμούς, κυλάει κατά τα ειωθότα. Και κάποτε κάμει το γόνιμο άγονο και τ’ άγονο γόνιμο. Τσουλάει δίχως προσφωνήσεις και αντιφωνήσεις η πλαστουργός.

 

 

wings

 

 

fos

2 thoughts on “Γλυκύτατόν μου τέκνον

Leave a Reply, dear

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.