Adagio

ΟΝΕΙΡΟ :

Τα τελευταία 2-3 χρόνια βλέπω όνειρα πολλά. Τα περισσότερα εφιάλτες. Με θεματολογίες τρελές, με συνέχειες, κι άλλα πολλά. Μόνο όταν ήμανα μικρός έβλεπα τόσα. Μετά, μάλλον, θα γαϊδούρεψα, θα σκλήρυνε η επιδερματίδα, θα έχασα επαφή με τ’ ασυνείδητο, δεν ξέρω τι να πω, αλλά δεν έβλεπα ονείρατα. Σας έχω πει που περνάω ζόρικα, τελευταίως, και έτσι μόνον μπορώ να εξηγήσω τίς επισκέψεις. Μπορεί, ίσως, να φτάνω και στα τελευταία, και να ‘ρχουνται σήματα απ’ το υπερπέραν. ΑΛΛΑ, προσφάτως, είδα όνειρο αισθησιακό τα μάλα, και το περιέγραψα ως κοντσέρτο για δύο, ένα adagio με ελάσσονες και μείζονες κούρβες, συγχορδία ευγενική κι αριστοκρατική τα μάλα, μιά φελλίνεια ντόλτσε βίτα. Σε κάμει ό,τι θέλει τ’ όνειρο. Και συ κάμεις ό,τι θες, βέβαια, χωρίς να ενοχλάς, και δίχως να παρεξηγιέσαι…χαχαχαχαχχα…

 

Leave a Reply, dear

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.