Ανύπαρκτο ραμολιμέντο

Θεός και ανυπαρξία “φαίνεται” πως ταυτίζουνται.  Ούτε καν ουτοπία, αλλά τόπος τού Τίποτε είναι το Τέλος και ο “σκοπός” και ο τερματικός σταθμός.  Και αν ο “θεός” είναι έννοια ακαθόριστη, το Τέλος είναι πραγματικότητα καθορισμένη.  Απολύτως καθορισμένο για τα όντα τής σκέψης και τών πέντε αισθήσεων είναι το Τίποτα.

Το κάτι άλλο -όπως μάς συνηθίσανε να πιστεύουμε ότι είναι αυτή η θεϊκή “ύπαρξις”- είναι αδύνατον να το αντιληφθεί με τίς αισθήσεις του ο χόμο.  Αν ο θεός δεν είναι αφή, όραση, ακοή, οσμή, γεύση, είναι ανύπαρκτος.  Ένα ανύπαρκτο ραμολιμέντο, με λευκή γενειάδα και κόμη.

Συνεχίζεται

Θεοί

 

Leave a Reply, dear

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.