Συνείδηση

Συνείδηση

Τι βλέπετε ; |

Ας δεχτούμε την υπόθεση ότι είμαστε συνείδηση. Άυλο μεν, ουσιώδες δε “πράμα”. Και είναι το “Όλον” η συνείδηση (σχεδόν). Και σαν τίς μελισσούλες φτερουγάμε απεδώ και απεκεί να κάμουμε ζούμ ζούμ. Χρειαζόμαστε, όμως, το σώμα τής μελισσούλας. Ύλη για τον κόσμο τής ύλης. Εκ πρώτης όψεως. Βλέπετε διαφορά απ’ την ψυχή; Όχι, παρά μόνον ως προς την ορολογία. Αλλά χρησιμοποιούν τον όρο για να κολλήσουν την αθανασία τής υπάρξεως απάνω του και να την τονίσουν. Τα ερωτηματικά μένουν και είναι ίδια. Για την μεθοδολογία θα γράψω άλλη φορά.Έχω κι ενστάσεις να γράψω. Το όλον είναι άλλο, που λέει και ο Paris , και χρειάζεται να σκύψουμε απάνω του.

Θέλουν να τονίσουν, επίσης, τα τής αντίληψης. Ότι, δηλαδή, υπάρχει άσβεστη αντίληψις κι αενάως “κινούμενη” στα αχαρτογράφητα τού υλικού και άυλου κόσμου.
Πάντως, αυτή η αντίληψη, η αχειραφέτιστη, αχειραγώγητη και ακαλλιέργητη συνείδηση, έχω την πεποίθηση ότι δίνει data από τα δύο περίπου έτη στον υλικό κόσμο. Υπάρχει ένα χρονικό διάστημα κατά το οποίο δεν δίνει τίποτις, παρόλο που δέχεται ηλεκτρικό ρεύμα και λειτουργούν οι ασφάλειες.

Επομένως, ωσάν την ψυχή είναι ταξιδιάρα και η συνείδηση. Με τη χρήση τού δεύτερου όρου εννοούν ότι γνωρίζει και τα δρομολόγια, από που έρχεται και που παγαίνει. Εάν συμβαίνει κάτι τέτοιο, το ανακαλύπτει αιφνιδίως λέω εγώ. Πάρεξ κι εκτός αν είσαι Χρ(ι)ηστός και Πυθαγόρας. Μπορεί και νά ‘σαι.

 

outosego

2 thoughts on “Συνείδηση

Leave a Reply, dear

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.